Uitgave juni 2026
25.06.2026
„De toekomst hangt af van wat we vandaag doen.“
Feesten moet je vieren wanneer ze zich voordoen, zegt men. Maandag was het 70 jaar geleden dat Paul M. Müller het bedrijf oprichtte. Voor ons een reden om even stil te staan, samen te proosten en ook een blik in het verleden te werpen – op zeven decennia vol veranderingen, moedige beslissingen, toegewijde mensen en uitdagende tijden.
Het verhaal van Paul M. Müller begon in 1956 met de oprichting in Straßlach. De eerste jaren na de overname door dr. Schurz en de heer Hoffmann speelden zich echter niet af in moderne kantoorgebouwen of grote logistieke centra, maar in een appartement in München. De boekhouding was gevestigd in de slaapkamer, het schrijfbureau in de kinderkamer, het kantoor van de baas in de woonkamer – en de printer vond zijn plek op de badkuip. Wat vandaag de dag bijna nostalgisch klinkt, laat zien: zakelijk succes begint zelden met perfecte omstandigheden, maar met mensen die verantwoordelijkheid nemen en de moed hebben om te beginnen.
Destijds kon niemand vermoeden waar de reis uiteindelijk naartoe zou leiden. Wat er toen echter al nodig was, was moed. Die moed was later ook nodig, toen een in het Verre Oosten gespecialiseerde importeur stap voor stap uitgroeide tot een breder georiënteerd levensmiddelenbedrijf. Mijn vader bouwde de Europese activiteiten op en legde daarmee een belangrijke basis voor de ontwikkeling die we tot op de dag van vandaag voortzetten. Ook de verhuizing van München naar Oberhaching in 1991 was een beslissing die een vooruitziende blik en vertrouwen vereiste.
Achteraf gezien lijken dergelijke stappen vaak vanzelfsprekend. Destijds waren ze dat echter niet. Misschien is dat wel het belangrijkste inzicht uit 70 jaar bedrijfsgeschiedenis: elke generatie staat voor haar eigen uitdagingen. Het gaat er niet om of er veranderingen komen. Het gaat erom hoe we daarmee omgaan. Vandaag de dag leven we in een tijd van grote onzekerheid. Geopolitieke spanningen, volatiele grondstoffenmarkten, toenemende eisen op het gebied van duurzaamheid en een zwakke conjunctuur houden onze branche dagelijks bezig. Tegelijkertijd verwachten klanten terecht kwaliteit, betrouwbaarheid en concurrerende prijzen.
Maar wie kan terugkijken op 70 jaar bedrijfsgeschiedenis, weet ook: goede jaren en moeilijke jaren horen er nu eenmaal bij. Uitdagingen eveneens. Het is belangrijk dat je bereid blijft om je verder te ontwikkelen. Juist daarom willen we de komende weken bewust onze blik op de toekomst richten. Onder de titel „Zukunftsmut“ stellen we u in de Food News en op onze socialemediakanalen mensen uit onze branche voor die kansen herkennen, verantwoordelijkheid nemen en de zaken aanpakken. En natuurlijk kunt u ook in deze uitgave weer rekenen op ontwikkelingen op de internationale grondstoffenmarkten en onderwerpen die de branche momenteel bezighouden.
In die zin wens ik u veel leesplezier bij onze actuele Food News – en altijd voldoende optimisme voor de toekomst.
Met vriendelijke groet,
Hoogachtend, Thomas Schneidawind
In Griekenland is de abrikozenoogst begonnen, terwijl de perzikenoogst op het punt staat te beginnen. Hierdoor kunnen de eerste schattingen worden gemaakt van de oogsthoeveelheden en de prijsontwikkelingen.
Onze partner verwacht voor beide fruitsoorten een goede oogst. Voor perziken wordt momenteel gerekend op een hoeveelheid van ongeveer 400.000 ton, wat neerkomt op een stijging van meer dan 30 procent ten opzichte van 2025. Ondanks de grotere beschikbaarheid blijft het prijsniveau voor de grondstof hoog. Lagere prijzen zouden de economische aantrekkelijkheid van de perzikenteelt in gevaar brengen en ertoe kunnen leiden dat telers overschakelen op alternatieve gewassen zoals katoen of tabak. Daarnaast bemoeilijkt het relatief hoge aandeel kleinere vruchten de productie van fruit in blik en zijn er nauwelijks voorraden uit het vorige seizoen beschikbaar. Tegen deze achtergrond verwacht onze partner voor perzikconserven momenteel prijsstijgingen van gemiddeld 5 tot 7 procent. Grotere afwijkingen zijn echter mogelijk, aangezien de prijsstelling vorig jaar al sterk varieerde, afhankelijk van de fabrikant. Concretere uitspraken worden begin juli verwacht, zodra het verpakken van start gaat.
Voor abrikozen is de productie op 12 juni van start gegaan met een proefdraaien. Sinds 15 juni is de reguliere verwerking in volle gang. Er zijn inmiddels betrouwbare grondstofprijzen beschikbaar, afhankelijk van de regio, en deze liggen op het niveau van vorig jaar: op de Peloponnesos, waar de grondstof van de beste kwaliteit is, kost een kilogram 0,45 euro. In Larissa ligt de prijs voor onbewerkte vruchten op 0,42 euro per kilogram. Volgens onze expert is er in de loop van het seizoen rekening te houden met stijgende prijzen. Een belangrijke reden hiervoor is de grote vraag vanuit de diepvriesindustrie.
Zowel bij abrikozen als bij perziken uit Griekenland zijn er momenteel verschillende factoren die de prijzen opdrijven. Hiertoe behoren gestegen energiekosten als gevolg van het conflict tussen Iran en Israël, evenals hogere loonkosten. Deze laatste zijn noodzakelijk om voldoende arbeidskrachten aan te trekken voor het werk in de productiefaciliteiten bij hoge temperaturen.
In China is de abrikozenoogst al sinds eind mei afgerond. De oogsthoeveelheid ligt ongeveer 30 procent onder het niveau van vorig jaar. Tegelijkertijd zijn de prijzen voor grondstoffen ten opzichte van 2025 met ongeveer 30 procent gestegen. Hoe de prijzen voor ingeblikte producten zich zullen ontwikkelen, valt op dit moment niet betrouwbaar in te schatten. De achtergrond hiervan is de grote vraag vanuit de diepvriesindustrie, die met de conservenfabrikanten concurreert om de beschikbare grondstoffen. Deskundigen ter plaatse schatten de productie van abrikozen in blik daarom op slechts ongeveer de helft van het volume van vorig jaar.
Het ananasseizoen in Thailand is in volle gang – maar de zomeroogst valt tegen. De prijzen stegen in mei van 6,20-6,35 THB naar 7,50-8,20 THB per kilogram ruwe ananas. Ook in juni bleef het aanbod schaars, waardoor de kosten stegen tot 8,30-9,20 THB per kilogram ruwe ananas (stand: 11 juni 2026). Daarnaast zijn de vruchten door het droge weer overwegend klein. Dit beperkt met name de productie van ananasschijfjes. Al sinds de derde week van juni is de productie bij veel verwerkers teruggebracht tot drie tot vier dagen per week. De verpakkers verwachten dat de productie medio/eind juli zal worden stopgezet.
Ook de vooruitzichten voor de winteroogst blijven gespannen. De Vereniging van Thaise Voedselverwerkers (TFPA) gaat uit van een vertraagde start van het seizoen eind oktober en een sterk verminderd aanbod. De reden hiervoor zijn de aanhoudende gevolgen van het weersfenomeen El Niño. Met een verwachte oogst van 70.000 ton per maand tussen oktober en december zou de totale hoeveelheid voor 2026 onder de één miljoen ton uitkomen. Daardoor zouden de prijzen tegen het einde van het jaar opnieuw het niveau van 2024 kunnen bereiken, toen er tot 12 THB per kilogram ananas werd betaald.
Wat maakt een goede herberg voor jullie?
Peter Reichert: Nuchterheid, regionaliteit en vriendelijke bediening. En een zekere biercultuur. Er bestaat immers ook zoiets als een glas- of tafelcultuur – en voor mij hoort daar ook de manier bij waarop bier wordt geschonken en gepresenteerd. Het gaat niet alleen om het product zelf, maar ook om de sfeer en waardering. Daarom hechten we bij Donisl bijvoorbeeld veel waarde aan bier uit houten vaten.
Franziska Kohlpaintner: Bovendien moet een goede herberg een ontspannen sfeer hebben. Gasten moeten binnenkomen en meteen het gevoel hebben dat ze welkom zijn. Maar bovenal moet een herberg een ziel hebben. Die ontstaat door de mensen – door de herbergiers en het personeel –, maar ook door de ruimte zelf. In Donisl hangen veel persoonlijke voorwerpen, verzamelkruiken of muziekinstrumenten aan de muren. Daardoor ontstaat een sfeer die organisch is gegroeid en de geschiedenis van het huis tastbaar maakt.
Jullie hebben de Donisl de afgelopen jaren op een moderne manier verder ontwikkeld met evenementen als „Tanz in Tracht“ of het „Kulinarium“. Was deze koers vanaf het begin al gepland?
Franziska Kohlpaintner: Nee, helemaal niet. Dat is stap voor stap zo gegroeid. Peter heeft de Donisl in 2021 – midden in de coronacrisis – overgenomen. Toen ging het in eerste instantie vooral om het bedrijf draaiende te houden, medewerkers te vinden en überhaupt een stabiele basis te leggen.
Peter Reichert: In deze fase denk je niet meteen na over grote evenementconcepten. Het gaat er in eerste instantie om het te redden.
Franziska Kohlpaintner: De rest is eigenlijk heel organisch samen met onze gasten ontstaan. Na verloop van tijd krijg je een gevoel voor welke formats aanslaan en in welke richting een huis zich verder kan ontwikkelen.
Met het „Kulinarium“ hebben jullie bewust geprobeerd nieuwe doelgroepen voor het Donisl aan te trekken. Wat zit er achter dit concept?
Franziska Kohlpaintner: We wilden laten zien dat kroegkeuken en fine dining geen tegenstelling hoeven te zijn. Daarom nodigen we topkoks en -kokkinnen uit in het Donisl, die samen met ons menu’s ontwikkelen. Het is voor ons daarbij echter altijd belangrijk dat het kroeg-DNA behouden blijft. Onze ambitie is: chique, maar niet elitair. We willen geen „pincetkeuken“. Het moet altijd toegankelijk blijven en een eerbetoon zijn aan de Beierse herbergkeuken. Tegelijkertijd hebben we hierdoor ook gasten bereikt die misschien al jaren niet meer in het Donisl zijn geweest. Sommigen zeggen na een avond tegen ons: „Ik zou hier anders nooit binnen zijn gegaan.“ En plotseling herontdekken ze de herberg.
Peter Reichert: In principe is elke culinaire ervaring voor ons een bron van inspiratie. Zelfs als we ergens een frietkraam zien, kijken we goed om ons heen: waarom staan de mensen in de rij? Welke aardappelen gebruiken ze? Hoe werkt het concept?
Hoe definiëren jullie jullie doelgroep?
Franziska Kohlpaintner: Dat is eigenlijk helemaal niet zo eenvoudig te beantwoorden, omdat we heel uiteenlopende activiteiten hebben – van de klassieke à-la-carte-bediening tot evenementen, banketten of onze eigen evenementenformules. In principe richt Donisl zich echter op gasten die geïnteresseerd zijn in de Beierse herbergcultuur en deze op een moderne manier willen beleven.
Zijn de verwachtingen de afgelopen jaren veranderd?
Peter Reichert: Absoluut. Mensen gaan tegenwoordig bewuster uit. Het draait allang niet meer alleen om eten of drinken, maar veel meer om de totale beleving. Velen willen bewust de tijd nemen om iets te beleven en een plek hebben waar ze zich op hun gemak voelen. Vroeger was het vaak genoeg om gewoon een goede herberg te zijn en de deur open te zetten. Tegenwoordig moet je de gasten veel meer te bieden hebben en steeds weer met nieuwe ideeën komen.
Franziska Kohlpaintner: We merken hoe belangrijk echte ontmoetingen zijn geworden. De horeca is immers altijd ook een sociale plek. Verschillende generaties komen er samen, wisselen ervaringen uit en willen even een paar uur het dagelijkse leven achter zich laten.
De samenleving let momenteel meer op het geld. Hoe kun je gasten dan toch enthousiast maken voor de horeca?
Peter Reichert: Mensen denken tegenwoordig bewuster na over waar ze hun geld aan uitgeven. De Beierse horeca is in vergelijking vaak helemaal niet zo duur. Bij ons krijg je voor relatief weinig geld een goede maaltijd met regionale producten en goede service. Dat is een eerlijke prijs-kwaliteitverhouding. En een café heeft ook het voordeel dat je niet per se een uitgebreid menu hoeft te eten. Je kunt net zo goed gewoon even langskomen voor een biertje of een hapje.
Hoe zijn de eet- en uitgaansgewoonten van de gasten de afgelopen jaren veranderd – vooral in economisch moeilijke tijden?
Franziska Kohlpaintner: De horeca blijft voor haar publiek van groot belang. Tegenwoordig draait het veel meer om de totale beleving. Veel gasten gaan misschien wat minder vaak uit, maar willen zich dan wel heel bewust iets leuks gunnen. Gastronomie betekent immers niet alleen eten en drinken, maar ook ontmoetingen, een gezellige sfeer en tijd samen doorbrengen.
Het Donisl ligt midden in het centrum van München – maar een beetje verscholen in een passage. Brengt deze locatie bijzondere uitdagingen met zich mee?
Peter Reichert: Locaties in doorgangen worden over het algemeen als vrij lastig beschouwd – of het nu in de detailhandel of in de horeca is. Veel mensen zien van buitenaf helemaal niet wat zich achter het Donisl verbergt.
Franziska Kohlpaintner: Dat horen we inderdaad vaak. Veel gasten zeggen achteraf dat ze verrast zijn door hoe ruim en sfeervol de herberg van binnen is. De ligging direct aan de Marienplatz is toch een groot voorrecht. We hebben het in veel opzichten zeker makkelijker dan een herberg op het platteland.
Hoe verloopt de levering midden in het stadscentrum?
Franziska Kohlpaintner: We mogen alleen tussen 6 en 10 uur worden bevoorraad. Daarom begint de dag bij ons heel vroeg. In die periode wordt vrijwel alles geleverd – vlees, vis, groenten of dranken. We werken samen met veel regionale leveranciers. Vlees uit de regio’s Werdenfels en Murnau of vis uit de Walchensee. Kwaliteit begint voor ons al bij de inkoop.
Regionaliteit speelt bij jullie over het algemeen een grote rol. Hoe belangrijk is dit aspect tegenwoordig voor de gasten?
Peter Reichert: Juist in de Beierse keuken speelt de inkoop een enorme rol. Zelfs de beste kok kan niets uitrichten als de kwaliteit van het vlees niet in orde is. Daarom letten we heel goed op met welke producenten we samenwerken.
De horeca kampt al jaren met een tekort aan geschoold personeel. Hoe ervaren jullie dat in het dagelijks leven?
Peter Reichert: Het is aanzienlijk moeilijker geworden om goede medewerkers te vinden. Dat geldt echter voor alle sectoren – niet alleen voor de horeca.
Franziska Kohlpaintner: Het is tegenwoordig des te belangrijker om een goede werkomgeving te creëren. Als de werkprocessen soepel verlopen en de medewerkers de nodige ruimte krijgen, werken mensen ook graag in de horeca. Een kok is slecht gehumeurd als apparatuur niet werkt of als er essentiële ingrediënten ontbreken. Een ober is slecht gehumeurd als de kassa uitvalt of als het bier warm is. Uiteindelijk gaat het erom dat de medewerkers zich kunnen concentreren op hun eigenlijke taak: gastheer of -vrouw zijn.
Naast de Donisl runt u ook de Bräurosl op het Oktoberfest in München. Hoe verschillend zijn deze twee werelden?
Franziska Kohlpaintner: Een dag op de Wiesn is in feite net als een week – soms zelfs als een hele maand – tijdens de normale bedrijfsvoering. De dynamiek is totaal anders en veel gebeurt in een veel hoger tempo. Op de Wiesn moet er binnen de kortste keren worden gereageerd. Als daar iets uitvalt, kun je niet zeggen: „De technicus komt volgende week.“ Er moet meteen een oplossing komen.
Peter Reichert: Bij Donisl werken ongeveer 50 mensen, op de Wiesn zijn dat er zo’n 500. Alleen al in de bediening zijn er zo’n 240 medewerkers aan het werk.
Hoe lang duren de voorbereidingen voor de Wiesn?
Franziska Kohlpaintner: Eigenlijk begint de planning al tijdens de lopende Wiesn. Veel zaken worden direct geanalyseerd of besproken met het oog op volgend jaar. En dan geldt: na de Wiesn is het alweer tijd voor de Wiesn. Eerst moet alles worden afgebroken en moeten de nabewerkingen worden gedaan. Het wordt eigenlijk maar heel even rustig in december – en daarna begint de planning alweer van voren af aan.
Ook de Wiesn is op culinair gebied veranderd. Welke rol spelen vegetarische gerechten tegenwoordig?
Franziska Kohlpaintner: Een aanzienlijk grotere dan enkele jaren geleden. Oorspronkelijk werd er op het Oktoberfest uitsluitend kip geserveerd, maar dat is in de loop der jaren veranderd. Ook al is de ‘Wiesnhendl’ nog steeds het populairste gerecht op het Oktoberfest, verwachten de gasten tegenwoordig veel meer variatie, ook vegetarische en veganistische opties. Juist op dit gebied verandert er elk jaar ongelooflijk veel. Daarom proberen we ook steeds weer nieuwe dingen uit en kijken we wat goed in de smaak valt bij de gasten.
Peter Reichert: Gasten willen niet langer alleen maar een salade met geitenkaas eten, maar ook iets vegetarisch en echt stevigs op hun bord hebben, zodat ze een goede basis hebben voor hun bezoek aan de feesttent.
Zowel met Donisl als met Bräurosl geven jullie op Instagram heel persoonlijke kijkjes achter de schermen. Hoe onmisbaar is het tegenwoordig voor een horecabedrijf om ook een persoonlijk merk op te bouwen?
Franziska Kohlpaintner: Een heel grote rol. We hebben echter geleerd dat authenticiteit belangrijker is dan perfectie. De spontane, echte inkijkjes werken meestal beter dan volledig geënsceneerde content. We hebben tussendoor ook steeds weer met bureaus samengewerkt, maar zijn daar vaak weer vanaf gestapt. De professionele opnames werken vaak helemaal niet zo goed als een eerlijke blik achter de schermen.
Als jullie in een glazen bol zouden kunnen kijken: waar staan de Donisl en de Bräurosl over 20 jaar?
Franziska Kohlpaintner: Gelukkig kunnen we niet in de glazen bol kijken. Dat is nu juist wat de horeca zo spannend maakt. Je weet nooit precies hoe de behoeften zullen veranderen. De sector is voortdurend in beweging.
Peter Reichert: Ik denk echter wel dat evenementen en banketten in de toekomst nog belangrijker zullen worden. Dat is veel beter te plannen dan de klassieke à-la-carte-bedrijfsvoering. Tegelijkertijd moet je dat vertrouwen in de loop van de jaren opbouwen. Als iemand een bedrijfsevenement of een grote verjaardag plant, wil hij er zeker van zijn dat alles goed verloopt.
Franziska Kohlpaintner: Het persoonlijke contact zal altijd doorslaggevend blijven. Mensen zijn tegenwoordig op zoek naar plekken die authentiek overkomen en waar ze zich echt op hun gemak voelen. En uiteindelijk blijft de basis altijd hetzelfde: eten, drinken en mensen. Als deze drie dingen goed op elkaar zijn afgestemd, draait een café ook goed.
Over de persoon:
Peter Reichert en Franziska Kohlpaintner runnen samen het traditionele restaurant in München Donisl op de Marienplatz en de Wiesn-feesttent Bräurosl. Al vóór de overname van het Donisl in 2021 had Reichert naam gemaakt als horecaondernemer – onder meer als exploitant van het hotel en gasthof Seehof in Herrsching am Ammersee en als uitbater van de tent „Zur Schönheitskönigin“ op de Oidn Wiesn. Hij is bovendien een gepassioneerd muzikant en geldt als een ervaren gastheer met een nauwe band met de Beierse herberg- en Wiesn-cultuur. Franziska Kohlpaintner stapte vier jaar geleden, na vele jaren als zelfstandige in de klederdrachtbranche, over naar de bedrijven van haar partner – zonder klassieke horecaopleiding, maar met een uitgesproken dienstverleningsmentaliteit en een helder gastperspectief.
Op onze nieuwe Adria-website besteden we elke maand aandacht aan een ander product – inclusief boeiende achtergrondinformatie. In juni is dat de Adria-fruitcocktail, licht gezoet. Deze brengt niet alleen zomerse sfeer op het bord, maar ook fruitige frisheid op het buffet, de dessertkaart en de ontbijttafel. Ananas, peren, druiven, kersen en perziken zijn harmonieus gecombineerd, direct klaar voor gebruik en zorgen in een handomdraai voor zomerse genietmomenten.
Of het nu gaat om kwarkgerechten, ijscoupes of creatieve desserts – de fruitcocktail overtuigt door zijn betrouwbare kwaliteit, is gemakkelijk in porties te verdelen en is bij uitstek geschikt voor professioneel gebruik in de horeca, het hotelwezen en de collectieve catering. Hij is verkrijgbaar in verpakkingsgroottes van 500 g, 1.500 g en 3.000 g uitlekgewicht en voldoet daarmee aan de meest uiteenlopende eisen in het dagelijkse keukenleven.
Bent u op zoek naar een exotisch alternatief? Probeer dan eens de Adria Tropische fruitcocktail met papaja, ananas, guave en passievrucht (1.840 g uitlekgewicht).
Meer informatie op onze website we-love-adria.com.
De tonijn in dit product is afkomstig van een visserij die voldoet aan de MSC-norm voor ecologische duurzaamheid. Dit betekent dat deze visserij haar impact op het ecosysteem tot een minimum beperkt, goed wordt beheerd en de visbestanden voor de toekomst in stand houdt.
Meer informatie vindt u op msc.org.
Het team van Paul M. Müller blijft groeien: Qing Du ondersteunt vanaf nu Isabella Gambs bij de boekhouding. De in München woonachtige boekhoudster brengt ruime ervaring mee uit haar vorige functie. De levensmiddelenbranche is voor haar een nieuwe omgeving, die ze met grote openheid tegemoet treedt. Vooral de bedrijfscultuur was doorslaggevend voor haar overstap: „Ik voel me hier erg op mijn gemak – Paul M. Müller is als een grote familie“, zegt Qing Du. In haar nieuwe functie wil ze haar expertise doelgericht inzetten en tegelijkertijd nieuwe perspectieven opdoen: „Ik kijk ernaar uit om mijn ervaring op het gebied van boekhouding te delen en de voedingsmiddelenbranche beter te leren kennen.“ Van harte welkom, Qing!
Een bijzonder jubileum en een bijzondere onderscheiding: onze directeuren Thomas Schneidawind (r.) en Fabian Kretschmer hebben van de IHK voor München en Oberbayern een jubileumcertificaat ontvangen. Met dit certificaat eert de IHK het 70-jarig bestaan van Paul M. Müller.
„Sinds de oprichting zijn de markten, producten, toeleveringsketens en de wereld waarin we werken ingrijpend veranderd. Wat is gebleven, zijn waarden als moed, betrouwbaarheid en het plezier om samen iets op te bouwen. Dit jubileum vervult mij daarom vooral met dankbaarheid – jegens de mensen die dit bedrijf hebben opgebouwd, en jegens onze medewerkers, klanten, leveranciers en partners die Paul M. Müller gedurende vele jaren hebben begeleid en gevormd“, aldus Thomas Schneidawind. Fabian Kretschmer vult aan: „Juist in een tijd waarin de randvoorwaarden steeds sneller veranderen, zijn deze waarden belangrijker dan ooit. Daar willen we ook de komende jaren op voortbouwen.“
Stijgende kosten, veranderende markten, nieuwe eisen: de voedingssector wordt steeds weer geconfronteerd met uitdagingen. Tegelijkertijd laten bedrijven zien hoe dynamisch ze kunnen handelen. Dat fascineert en inspireert ons – en vormde de aanleiding voor onze nieuwe interviewreeks.
We gaan in gesprek met toonaangevende ondernemers en besluitvormers die vol vertrouwen naar de toekomst kijken, kansen herkennen en actief vorm geven aan de toekomst van de sector. We beginnen met Johannes Dettendorfer van transportbedrijf Dettendorfer. Wat boeit hem momenteel aan zijn branche? Welke ideeën of innovaties inspireren hem? Hoe kunnen we volgens hem leren van veranderingen? En wat zijn zijn wensen voor de toekomst? Johannes Dettendorfer vertelt dit alles binnenkort in een interview. Wie ons volgt op LinkedIn of Instagram is altijd goed op de hoogte.
Heeft u ook vertrouwen in de toekomst en bent u bereid dat met anderen te delen? Dan horen we graag van u – stuur gerust een kort berichtje naar info@paulmmueller.com.
Hoewel we de bronnen die we gebruiken als betrouwbaar beschouwen, aanvaarden we geen aansprakelijkheid voor de volledigheid en nauwkeurigheid van de hier verstrekte informatie.
Wil je ons een verhaal vertellen of ervaringen uit de branche met ons delen? Heb je feedback voor ons? Foto's of verhalen? We nodigen u graag uit om actief mee te helpen het PMM-marktrapport vorm te geven en we kijken uit naar elke bijdrage, elke suggestie en elke kritiek. Bedankt dat u de tijd neemt om te lezen en dat u deel uitmaakt van onze PMM-gemeenschap.
Hoogachtend 
door Paul M. Müller
We voorzien je van vers sectornieuws en informatieve interviews - voer gewoon je naam en e-mailadres in en klik op "Abonneren"!
Je kunt ons bereiken van maandag tot en met vrijdag van 7:30 tot 17:00 uur.
