De uitgangspositie blijft fundamenteel positief: het areaal in Italië is uitgebreid en ook de velden in Spanje en Portugal zijn goed bewerkt. Op het eerste gezicht wijst veel op een stabiel seizoen. Tegelijkertijd komen er echter andere factoren meer in beeld - met name energie- en transportkosten. Daarnaast zijn er onzekerheden in de internationale goederenstroom: ongeveer 50.000 ton tomatenproducten uit Iran, die normaal gesproken naar Europa gaan, en nog eens 100.000 ton voor Irak zijn op dit moment moeilijk in te schatten. Het is onduidelijk of en hoe deze hoeveelheden de markt überhaupt zullen bereiken - en hoe ze kunnen verschuiven. In Turkije vond het planten later plaats en betrouwbare informatie over oogstvolumes en grondstofprijzen laat nog op zich wachten. Bovendien zijn markten zoals Spanje en Chili al vroeg vastgelegd door grote verwerkers. Wat betekent dit voor het seizoen van 2026? Goede oogstvooruitzichten alleen zijn niet genoeg om stabiliteit te garanderen. Beschikbaarheid blijft moeilijk te berekenen en prijstrends blijven volatiel.