Uitgave september 2026
24.09.2026
„Niet de wind, maar het zeil bepaalt de richting.“
Terwijl in München enkele dagen geleden de Wiesn weer haar deuren heeft geopend en miljoenen mensen door de feesttenten trekken, doet een heel ander cijfer opkijken: de toonaangevende economische onderzoeksinstituten willen hun groeiprognose voor Duitsland de feiten achter de rug kennelijk flink naar boven bijstellen. In plaats van de eerdere 0,6 procent rekenen zij voor dit jaar nu op een groei van het bruto binnenlands product van 1,3 procent. Voor volgend jaar verwachten zij een groei van 1,1 procent.
De cijfers zijn nog voorlopig, de gezamenlijke economische prognose wordt pas vandaag (donderdag) officieel gepresenteerd. Mocht de prognose echter juist blijken, dan zou dat een opmerkelijk signaal zijn voor de Duitse economie. Ik zie de verhoogde prognose daarom als een donderslag bij heldere hemel – en als een opmerkelijk tegenwicht tegen al die tegenvallers waar de laatste tijd (en steeds weer) sprake van is.
Precies daarover heb ik de afgelopen dagen ook vaker gesproken met mijn co-directeur Fabian Kretschmer: Waarom is een land waarover je al maandenlang vooral alarmerende berichten leest, economisch robuuster dan de koppen doen vermoeden? Mijn antwoord daarop: Veerkracht blijkt niet uit het feit dat de externe omstandigheden goed zijn. Die blijkt uit hoe snel men zich aanpast aan slechte omstandigheden.
Dat geldt in bijzondere mate voor onze branche – en daarvoor hoef je niet ver te zoeken. Op het Oktoberfest komen elke dag honderdduizenden bestellingen, leveringen en logistieke ketens vlekkeloos samen, hoewel het weer, de aanvoer en de drukte van dag tot dag verschillen. Ook bij Paul M. Müller kunnen we oogstmislukkingen door droogte niet voorkomen, vrachttarieven niet dicteren en geopolitieke spanningen niet oplossen. Wat we wel kunnen beïnvloeden, is hoe vroeg we een ontwikkeling herkennen, hoe open we onze klanten informeren wanneer levertijden verschuiven en hoe snel ons team een alternatief vindt als het oorspronkelijke plan niet meer haalbaar is.
Dat klinkt niet spectaculair. En meestal is het dat ook niet. Maar het is precies dat werk dat op de achtergrond gebeurt, terwijl elders de grote krantenkoppen worden geschreven – en dat uiteindelijk bepaalt of een levering aankomt of juist niet. Misschien is dat wel de echte les achter de huidige prognoses voor het bruto binnenlands product: ook in een omgeving met merkbare tegenwind kun je koers houden – als genoeg mensen bereid zijn om de zeilen dienovereenkomstig te zetten.
In dat opzicht wens ik u veel leesplezier bij onze actuele Food News – met ontwikkelingen op de grondstoffenmarkten en alles wat onze sector momenteel bezighoudt.
Met vriendelijke groet
Uw Thomas Schneidawind & het team van Paul M. Müller
De mandarijnenoogst in China staat op het punt van beginnen. Eerste prognoses wijzen erop dat de opbrengsten in de regio Zhejiang drie tot vijf procent lager zullen uitvallen in vergelijking met 2025. Ook in de provincies Hubei en Hunan zal de oogst naar verwachting met zo'n vijf tot acht procent dalen. Volgens onze expert zullen mandarijnconserven naar verwachting ongeveer 15 procent van de totale productie uitmaken. Dit komt overeen met een volume van 500.000 tot 600.000 ton. Hiervan wordt ongeveer zes procent geëxporteerd. Ongeveer 25 procent van deze export gaat naar de Verenigde Staten, terwijl Duitsland goed is voor zo'n drie procent. Hiermee blijft de Amerikaanse markt een belangrijke beïnvloedende factor voor de prijsontwikkeling van exportproducten. Vanwege de aanhoudende handelsspanningen hoeft er momenteel echter niet te worden gerekend op een aantrekking van de exportvraag. Dienovereenkomstig worden er momenteel ook geen grote prijsstijgingen voor Chinese producten verwacht.
Door de he অন্যান্য... Door de hete zomer zal de mandarijnenproductie in Turkije eerder beginnen dan gebruikelijk. Onze expert in Adana verwacht een 10 tot 15 procent lagere opbrengst dan vorig jaar, terwijl het in de regio Izmir stabiel oogt. Hoewel de prijs van de grondstof nog niet is vastgesteld, zijn prijsstijgingen waarschijnlijk – voornamelijk als gevolg van de gestegen brandstofprijzen. Maar ook hogere lonen en kosten voor verpakkingsmaterialen jagen de prijs op. Hoewel de Turkse lira ten opzichte van de euro momenteel ongeveer 15 procent in waarde is gedaald, wat vanuit muntoogpunt aanvankelijk een kostendempend effect heeft, wordt dit ruimschoots tenietgedaan door de aanhoudend hoge inflatie in Turkije van officieel 31,5 procent, of naar schatting van onze expert zo'n 45 procent reële inflatie. Ondanks het positieve valuta-effect moet er daarom in het algemeen rekening worden gehouden met verder stijgende kosten.
De vooruitzichten voor Spaanse olijven zijn over het algemeen goed. De bomen tonen een hoog opbrengstpotentieel en zowel de bomen als de vruchten zijn gezond. Onze lokale expert benadrukt echter: „De weersontwikkeling tot in de eerste weken van oktober is nu doorslaggevend.“ Na een sterke hittegolf in september is voldoende neerslag nu belangrijk om de grootte en de opbrengst te waarborgen. Over het algemeen rekenen kenners dit seizoen op een aanzienlijk verbeterde beschikbaarheid van Spaanse producten. Een uitdaging blijft echter de beperkte beschikbaarheid van arbeidskrachten tijdens het korte oogstvenster.
Voor onze populaire peperoniproducten gebruiken we het traditionele ras „Lombardi“. Dit ras overtuigt door goede verwerkingseigenschappen, de textuur en de smaak. Een nadeel wint echter steeds meer aan belang: het ras is niet resistent tegen bepaalde virussen en andere plantenziekten. Bovendien zijn Lombardi-peperoni's moeilijk langer dan twee tot drie jaar op dezelfde standplaats te verbouwen zonder opbrengstverlies te lijden. Hierdoor neemt de bereidheid van boeren in Turkije af om Lombardi-peperoni te cultivareren. In dit seizoen zijn de opbrengsten op de sowieso al kleine teeltarealen bovendien sterk gedaald doordat het tijdens het uitplanten flink heeft geregend. De grondstoffenprijzen voor Lombardi-peperoni in Turkije liggen daardoor momenteel tot 50 procent hoger dan normaal gesproken. In hoeverre waren uit Egypte een optie is, valt nog te bezien. Hierover zijn nog geen concrete cijfers beschikbaar.
De teeltgebieden voor de paprikarassen Capia und Topa bevinden zich in Turkije op vorig jaar niveau. Terwijl de productie voor Capia grotendeels zonder grotere incidenten is afgerond, tonen zich bij het ras Topa duidelijk geringere opbrengsten – naar schatting van onze expert van ongeveer 30 procent onder de verwachtingen. Over het algemeen toont de markt zich momenteel echter rustig en gebalanceerd. De bestaande contractprijzen zouden stabiel moeten blijven, zolang de huidige verhouding tussen vraag en aanbod aanhoudt.
De tomatenoogst en -productie zijn in volle gang. We werpen een blik op de verschillende producerende landen.
In Noord- en Zuid-Italië is de oogst in juli door de hoge temperaturen ongeveer tien dagen eerder begonnen dan gebruikelijk. Sindsdien verloopt het seizoen volgens plan en zonder grote verstoringen door hagel of stormen. Het brix-gehalte valt door het hete klimaat hoog uit. Een van onze partners ter plaatse meldt echter een deels onregelmatige rijping van de vruchten, wat de totale opbrengst zou kunnen verlagen. Hoe de volumes zich in de komende weken tot eind september (in Noord-Italië) respectievelijk begin oktober (in Zuid-Italië) in het algemeen zullen ontwikkelen, valt nog af te wachten. Met name voor de late tomatenrassen in Zuid-Italië kan op dit moment geen concrete uitspraak worden gedaan.
In Portugal komen kwaliteit en kwantiteit momenteel overeen met de verwachtingen. In Spanje lijkt er daarentegen sprake te zijn van kwalitatieve verliezen. Exacte cijfers uit beide landen ontbreken nog.
Uit China hebben we al de eerste cijfers ontvangen. Vanwege de hitte- en droogteperiode van de afgelopen twee maanden, waarin de temperaturen tot boven de 40 graden stegen, valt de tomatenoogst lager uit dan verwacht. Waar aan het begin van het seizoen nog sprake was van 700.000 ton aan grondstoffen, wordt nu maximaal 600.000 ton verwacht. Ter vergelijking: in goede jaren werden al opbrengsten van ongeveer 1 miljoen ton bereikt.
Nu de zomeroogst van ananas in Thailand is afgelopen en de fabrieken daardoor waren gesloten, gaan deze nu weer open, net op tijd voor de aanvang van de winteroogst. De Vereniging van Thaise Voedselverwerkers (TFPA) verwacht echter dat het aanbod in eerste instantie schaars zal zijn. Zo wordt momenteel (stand: 15 september 2026) 24.100 ton verwacht in september, 54.300 ton in oktober, 101.300 ton in november en 120.500 ton in december. De totale winteroogst zou daarmee uitkomen op 300.200 ton – en daarmee 38.300 ton boven de eerdere prognoses. De prijs ligt momenteel tussen 9,50 en 10,50 THB per kilogram ruwe grondstof. Met de start van de productie bij andere verwerkers zal de prijsdruk waarschijnlijk toenemen. Daarnaast kunnen een stijgende vraag vanaf oktober, de wisselkoers en hogere verpakkingskosten de prijsontwikkeling beïnvloeden.
Vanwege de stijgende grondstofprijzen voor ananassen zijn enkele boeren van plan om volgend jaar hun teeltgebieden van andere vruchten om te zetten naar de ananasteelt. In hoeverre dit daadwerkelijk zal leiden tot een groter aanbod, valt echter nog te bezien, aangezien de gevolgen van El Niño naar verwachting ook in 2027 merkbaar zullen zijn voor de opbrengsten.
Slechte vangsten, weinig grondstof, stijgende prijzen. Zo kan de situatie op de tonijnmarkt worden samengevat. Ondanks het beëindigen van het FAD-verbod op 15 augustus in de westelijke en centrale Stille Oceaan, blijven de vangsten daar laag. Als belangrijkste oorzaak worden de effecten van El Niño beschouwd, aangezien dit weerfenomeen de watertemperaturen, stromingen en de verdeling van voedingsstoffen en prooivissen in de Stille Oceaan verandert. De verblijfs- en migratiegebieden van tonijnen veranderen daardoor eveneens – en daarmee ook de beschikbaarheid voor de tonijnvangst. Thaise verwerkers grijpen daarom steeds meer terug naar grondstoffen uit andere vangstgebieden. In de eerste helft van het jaar werd ongeveer 37.000 ton skipjack uit de Indische Oceaan geïmporteerd. De gestegen brandstofprijzen zorgen voor extra kostendruk doordat ze de vangst, het transport, de koeling en de verwerking duurder maken. In cijfers betekent dit: in Bangkok werden begin september al transacties gemeld tegen ongeveer 2.100 USD per ton bevroren skipjack. Dat komt overeen met een stijging van 5 procent ten opzichte van eind augustus. In de loop van de maand zijn de grondstofprijzen nog verder gestegen – namelijk tot ongeveer 2.400 USD per ton in Bangkok en 2.300 USD per ton in Ecuador (stand: 23 september 2026). Hiermee bevindt de grondstofprijs zich momenteel op hetzelfde recordniveau als destijds in 2009. Bepalend voor de verdere prijsontwikkeling zijn nu de vangsten in de komende weken.
Meneer Lehnen, als we kijken naar de levensmiddelenindustrie: welke tech-trends zullen de sector de komende jaren in het bijzonder vormen?
Heel duidelijk kunstmatige intelligentie als technologie en concrete AI-functies. Deze zullen in veel sectoren een grote impact hebben – uiteraard ook in de voedingsmiddelenindustrie. Een belangrijk thema is bijvoorbeeld de traceerbaarheid: van de oogst tot het eindproduct. Met name in de levensmiddelenindustrie moet immers te herleiden zijn waar een product of grondstof vandaan komt en welke weg het heeft afgelegd – dat kan het kwaliteitsmanagement ondersteunen. Ook koelketens kunnen digitaal worden bewaakt. Door digitalisering en AI hebben bedrijven in toenemende mate de mogelijkheid om data uit verschillende omgevingen samen te voegen en processen geautomatiseerd in kaart te brengen.
KI is dus al een groot onderwerp. Hoe goed is de levensmiddelenindustrie in het algemeen eigenlijk voorbereid op de digitalisering?
Zoals in veel andere sectoren was men nogal afwachtend. Dat heeft zeker ook te maken met investeringsonzekerheid. Veel bedrijven hebben bij nieuwe technologieën en systeemomgevingen lang de kat uit de boom gekeken. Dat begint al bij de fundamentele vraag: heb ik mijn eigen server in het bedrijf, laat ik deze door een provider beheren of ga ik naar de cloud? De wil om te digitaliseren is er wel, maar bij de uitvoering was men vaak nog aarzelend. Daarom is er zeker sprake van een inhaalslag, ook al schuwen bedrijven de daarvoor noodzakelijke investeringen.
Waar moeten bedrijven volgens u als eerste beginnen?
Een belangrijk punt is het stroomlijnen en fundamenteel bevragen van processen. Moet ik medewerkers steeds weer trainen in dezelfde handmatige procedures? Of kan ik bepaalde processen automatiseren? Met name een software-implementatie biedt de gelegenheid om elke processtap onder de loep te nemen en te vragen: is dit nog nodig of kan het ook anders? Hiervoor is, naast de bereidheid om te investeren, ook personele capaciteit en de steun van het management nodig.
Welke processen worden vandaag de dag nog steeds handmatig uitgevoerd, hoewel dat al lang anders zou kunnen?
Een goed voorbeeld is de verkoop. Bestellingen bereiken een bedrijf via uiteenlopende wegen: een klant belde, een bestelling komt per e-mail binnen of al als gestructureerde dataset via een koppeling. Dergelijke processen kunnen in toenemende mate met behulp van AI worden geautomatiseerd. Een AI-agent kan de binnenkomende informatie verwerken en daaruit een opdracht genereren – tot en met de verdere verwerking en facturering.
Wanneer dergelijke routinematige taken wegvallen, ontstaat al snel de zorg dat er ook minder personeel nodig zal zijn…
Natuurlijk kunnen we daardoor middelen besparen. Doorslaggevend is voor mij echter dat medewerkers worden ontlast van repeterende taken en meer tijd hebben voor belangrijkere taken. Het invoeren van een opdracht kan bijvoorbeeld worden geautomatiseerd, maar de controlefunctie blijft bij de mens liggen. Medewerkers moeten nog steeds controleren en rekening houden met bijzonderheden die het systeem niet kan kennen. De handmatige invoer wordt minder, de vakinhoudelijke controle blijft.
Juist in het licht van het tekort aan vakkrachten zou deze ontlasting echter een belangrijke factor kunnen zijn, toch?
Absoluut. Dat is wat mij betreft een van de grote hefbomen. Vooral tegen de achtergrond van het tekort aan vakkrachten is het belangrijk om medewerkers te ontlasten van handmatige routinetaken. Zo kunnen ze zich meer concentreren op taken waarbij hun ervaring en vakkennis vereist zijn. Het gaat er wat mij betreft niet om mensen te vervangen door technologie, maar om hun werk zinvol te ondersteunen.
Om dergelijke geautomatiseerde processen te laten functioneren, is er een passende gegevensbasis nodig. Welke rol spelen data tegenwoordig langs de waardeketen?
Data zijn essentieel – of we nu praten over automatisering, digitalisering of AI. Als de benodigde data er niet zijn, kan het proces ook niet functioneren. Daarom moeten informatie uit verschillende systemen zo centraal mogelijk worden samengebracht. Dat is bijvoorbeeld belangrijk voor de rapportage, het kwaliteitsmanagement of de traceerbaarheid. Veel informatie werd in het verleden nog handmatig bijgehouden in Excel-tabellen. Daar moeten we vanaf. Een softwaremigratie is daarom ook een goede gelegenheid om op te ruimen: een ERP-systeem* wordt vaak vijf tot tien jaar gebruikt, en in die tijd verzamelen zich onvermijdelijk data die op een gegeven moment niet meer nodig zijn. Ik noem ze wel eens „slaapgevers“ [of: "dode data"]. Daarom kijken we bij een migratie nauwkeurig: waar staan de data? Zijn ze nog actueel? Welke hebben we echt nodig? Dat is de kans om je te ontdoen van datamuild [of: datarommel] en structuren opnieuw te organiseren.
En vermoedelijk zal daarbij het een en ander worden gevonden dat helemaal niet in het centrale systeem staat, maar in eigen Excel-lijsten van de medewerkers?
Ja. Als adviseur kijk ik bijvoorbeeld graag naar de Excel-lijsten van de medewerkers. Dan merk je vaak dat informatie bovendien handmatig wordt bijgehouden. Misschien houdt de collega aan het bureau ernaast zelfs een vergelijkbare lijst bij. Dan rijst de vraag: waarom beheren we deze informatie meerdere keren en kunnen we dit niet centraal in het systeem vastleggen?
Dit alles kost om te beginnen geld. Hoe ervaart u de bereidheid om te investeren gezien de economische onzekerheid?
We zien al lange tijd een zekere terughoudendheid in investeringen in vele sectoren. Dat merken we natuurlijk ook als IT-dienstverlener. Maar juist een rustigere fase kan een goed moment zijn om je voor te bereiden op de toekomstige business. Uiteindelijk hoort het bij het ondernemerschap om, ondanks onzekerheid, te bepalen wanneer het juiste moment is aangebroken voor een modernisering.
Wie vandaag investeert, moet zich ook afvragen welke technologieën morgen echt relevant zijn. Wat zal ons volgens u de komende jaren het sterkst bezighouden?
Wat ons betreft is dat duidelijk de op AI gebaseerde verwerking van processen en taken. Wij gebruiken dergelijke toepassingen ook zelf en zien hoeveel steun ze ons kunnen bieden. Dit onderwerp ontwikkelt zich enorm snel. Ik verwacht dat AI ons de komende twee à drie jaar intensief zal bezighouden. Veel verder zou ik in de IT-sector momenteel niet eens in de toekomst willen kijken. Daarvoor verandert er te veel in te korte tijd.
Gezien de vele nieuwe AI-oplossingen zal het voor bedrijven echter lastig zijn om te bepalen wat daadwerkelijk zinvol is. Hoe gaat u hiermee om?
We worden momenteel bijna wekelijks geconfronteerd met nieuwe onderwerpen. Ook wij als adviseurs moeten daarom filteren: wat hiervan levert een bedrijf daadwerkelijk meerwaarde op en welk instrument past bij de betreffende klant? Het gaat er niet om AI toe te passen alleen omdat er momenteel overal over wordt gesproken. De toepassing moet bij het bedrijf en zijn processen passen.
Een bedrijf dat deze weg nu bewandelt, is Paul M. Müller. Wat zit er precies achter dit project?
We ondersteunen Paul M. Müller bij het controleren van de bestaande processen en het zo goed mogelijk inrichten hiervan in een nieuwe softwareomgeving. Dit omvat zowel de stamgegevens als de financiële boekhouding, verkoop, inkoop, productie, logistiek en management. Eigenlijk maken we een inventarisatie van de bedrijfsprocessen en bedenken we: wat is er vandaag de dag aanwezig en hoe kunnen we dit in de toekomst beter vormgeven?
Welke fout moeten bedrijven bij een dergelijke modernisering vermijden?
Het is eenvoudig om van oud nieuw te maken. Als ik nieuwe software invoer en alle oude gegevens en processen één op één overneem, heb ik aan het einde weliswaar een nieuwe interface, maar in feite nog steeds dezelfde structuren. Daarom moet men de gelegenheid te baat nemen om te vragen bestaande processen fundamenteel te bevragen, in plaats van ze simpelweg naar de nieuwe systeemwereld te transporteren. In de IT spreken we in dit verband ook wel over een greenfield-aanpak. Je start op de groen wiese en neemt alleen over wat daadwerkelijk nodig is. Als een bedrijf bereid is om deze weg te bewandelen en zijn eerdere processen echt kritisch te bekijken, is zo'n project ook leuk.
*centrale software voor de aansturing en het beheer van een onderneming – zoals op het gebied van magazijn, verkoop, financiën, inkoop, personeel of productie.
Over de persoon:
Axel Lehnen is senior projectleider bij Aptean en begeleidt bedrijven bij de invoering en modernisering van bedrijfssoftware. In zijn werk houdt hij zich onder meer bezig met de optimalisatie en digitalisering van bedrijfsprocessen en met de vraag hoe nieuwe technologieën zinvol in bestaande Abläufe kunnen worden geïntegreerd. Momenteel begeleiden hij en zijn projectteam Paul M. Müller bij de overstap naar Microsoft Dynamics 365 Business Central in combinatie met de F&B-oplossing van Aptean.
De vrachtenmarkt voor wegtransport blijft gespannen. Hoge brandstofkosten, stijgende operationele kosten, het aanhoudende tekort aan chauffeurs en geopolitieke spanningen beïnvloeden de transportprijzen en de beschikbaarheid van laadruimte. Een ontspanning is momenteel niet te voorzien. In de logistiek betekent dit naast stijgende transportkosten ook een steeds complexere planning van goederenstromen.
Een belangrijke kostenfactor blijft de dieselprijs, aangezien deze direct van invloed is op de calculatie van de transportbedrijven. Ook de Bundesverband Güterkraftverkehr, Logistik und Entsorgung (BGL) wijst op een aanhoudende belasting door hoge dieselprijzen.
Het structurele tekort aan chauffeurs verergert de situatie extra: volgens de BGL (Bundesverband Güterkraftverkehr Logistik und Entsorgung) ontbreken er in Duitsland ongeveer 120.000 vrachtwagenchauffeurs – en dat aantal stijgt nog steeds. Het wegvallen van de rijopleiding bij de Bondsweer en de hoge kosten voor het rijbewijs en de kwalificatie voor beroepsgoederenvervoer van zo'n 7.500 tot meer dan 10.000 euro bemoeilijken de instroom van nieuw talent in de sector. Als gevolg hiervan blijven de transportcapaciteiten beperkt – juist in tijden van grotere vraag of seizoensgebonden pieken is op korte termijn beschikbare laadruimte daarom moeilijk te vinden.
Datzelfde geldt voor de zeevracht. Hoewel het scheepvaartverkeer door het Suezkanaal zich herstelt, ligt het nog duidelijk onder het niveau van vóór de crisis in de Rode Zee. Dat blijkt ook uit de Red Sea Transit Monitor van Lloyd: in augustus 2026 werden er slechts 184 containertransits geregistreerd, tegenover 549 in augustus 2023. Tegelijkertijd keren de eerste grote rederijen terug naar de Suez-route. Maersk en Hapag-Lloyd hebben al extra containerdiensten via de Rode Zee aangekondigd voor de komende weken. Omdat de veiligheidssituatie echter volatiel blijft, zijn nieuwe omleidingen nog steeds mogelijk.
Voor de komende maanden blijft een vooruitziende transportplanning daarom cruciaal. Vroegtijdige afstemmingen met logistieke partners en het zo lang mogelijk van tevoren vastleggen van de benodigde transportcapaciteit kunnen ertoe bijdragen om knelpunten op korte termijn en extra kosten te vermijden. Met ons team zijn we optimaal opgesteld, houden we de situatie nauwlettend in de gaten en vinden we passende oplossingen.
Een stukje zomer op het bord: bijna geen enkele vrucht staat zo synoniem voor zonnige dagen als de perzik. Precies daarom zijn Adria-perzikten ons product van de maand in september. Met hun fruitig-zoete aroma en sappige vruchtvlees maken ze ontbijtbuffets, dessertkaarten en zoete klassiekers helemaal af. Griekenland behoort al tientallen jaren tot de belangrijkste teelt- en verwerkingslocaties voor perziken in Europa en heeft een lange traditie in de productie van perzikconserven. Onze Adria-perziken – als halve vruchten, in plakjes of in blokjes – zijn verkrijgbaar met een uitdruipgewicht van 480 g, 1.500 g, 2.400 g of 3.000 g.
Wist je dat? Het beroemde dessert Perzik Melba werd in de vroeg jaren 1890 gecreëerd door de Franse sterrenchef Auguste Escoffier in het Londense Savoy Hotel ter ere van de Australische operazangeres Nellie Melba. Samen met bananensplit of „Heiße Liebe“ roept het bij velen tot op de dag van vandaag mooie jeugdherinneringen op. Waarom zou je deze klassiekers dus niet eens opnieuw interpreteren met onze Adria perziken?
Meer informatie op onze website we-love-adria.com.
Sinds juli versterkt Laura Margarita Franco Moreno ons logistieke team en is zij ervoor verantwoordelijk dat de gewenste goederen op het juiste moment bij onze klanten aankomen. Laura moest Paul M. Müller tijdelijk verlaten omdat haar verblijfsvergunning niet op tijd was verlengd door het Kreisverwaltungsreferat (gemeentelijke vreemdelingenpolitie) in München. Maar ook daarnaast is haar weg naar ons zowel spannend als inspirerend: vijf jaar geleden rondde Laura haar studie hotel- en theorie- en toerismebeheer af in Colombia en verhuisde ze naar Duitsland. Hier werkte ze een jaar als au-pair en vervolgens in het kader van een vrijwillig sociaal jaar (FSJ) in een kleuterschool voor kinderen met een beperking. Daarbij leerde ze Duits – en wel zo goed dat ze aansluitend een opleiding tot expediteur en logistiek dienstverlener volgde. „Logistiek heeft betrekking op alle bedrijven en sectoren. Het paste dus perfect als vervolgopleiding bij mijn studie“, vertelt Laura. Nu – drie jaar later – zijn we blij dat ze deel uitmaakt van ons team.
High Protein is een trend. Peulvruchten waren met hun hoge eiwithalte hun tijd eenvoudigweg vooruit. Een actuele YouGov-analyse toont: De markt voor high-protein-producten groeit met 39,1 procent ten opzichte van het vorig jaar. Al 48 procent van de Duitse consumenten koopt levensmiddelen met de aanduiding „high protein“ of „eiwitrijk“. Bij Generatie Z (geboortejaren 1997 tot 2012) is dat zelfs 75 procent. Daarbij is er voor een eiwitrijk dieet niet altijd behoefte aan speciaal verrijkte producten. Veel levensmiddelen leveren van nature waardevolle plantaardige eiwitten. Kikkererwten, kidneybonen en witte bonen beleven daarom momenteel een echte comeback. Bij Adriatische Zee behoren ze voor ons echter al vele jaren tot het assortiment. Ze zijn veelzijdig inzetbaar en passen perfect in bowls, salades, soepen, curry's of mediterrane gerechten. Wij adviseren u graag over de passende producten voor uw wensen.
„De horecasector is ontzettend veerkrachtig. In een tijd met talloze voorschriften, toenemende bureaucratie en een gespannen economische situatie bewijst deze sector dat hij talloze uitdagingen trotseert en blijft vechten“, zegt Erwin Erb in onze Interviewsreeks „Zukunftsmut“. De eigen concepten en het bestaande assortiment telkens weer heroverwegen – daarin ziet de algemeen directeur van Miesbacher Gastroservice GmbH twee belangrijke succesfactoren. In het interview vertelt hij bovendien welke innovaties momenteel aan belang winnen en wat hem optimistisch stemt.
Heeft u ook toekomstmoed en een verhaal dat u met ons wilt delen? Schrijf ons dan op info@paulmmueller.com – we zijn benieuwd!
Hoewel we de bronnen die we gebruiken als betrouwbaar beschouwen, aanvaarden we geen aansprakelijkheid voor de volledigheid en nauwkeurigheid van de hier verstrekte informatie.
Wil je ons een verhaal vertellen of ervaringen uit de branche met ons delen? Heb je feedback voor ons? Foto's of verhalen? We nodigen u graag uit om actief mee te helpen het PMM-marktrapport vorm te geven en we kijken uit naar elke bijdrage, elke suggestie en elke kritiek. Bedankt dat u de tijd neemt om te lezen en dat u deel uitmaakt van onze PMM-gemeenschap.
Hoogachtend 
door Paul M. Müller
We voorzien je van vers sectornieuws en informatieve interviews - voer gewoon je naam en e-mailadres in en klik op "Abonneren"!
Je kunt ons bereiken van maandag tot en met vrijdag van 7:30 tot 17:00 uur.
